Нигоҳубини алафи табиӣмайдонҳои футбол, чунон ки бисёре аз мудирони майдонҳо шахсан аз сар гузаронидаанд, нигоҳдории майсазорҳои майдонҳои футбол нисбат ба дигар намудҳои нигоҳдории майсазор боз ҳам душвортар аст. Хусусан вақте ки ин майдон на танҳо мусобиқаҳои лигаи Чин ва Суперлигаро баргузор мекунад, балки инчунин чорабиниҳои дастаҳои миллӣ ё байналмилалии сатҳи А, инчунин консертҳо ва дигар чорабиниҳои фарҳангӣ ва варзиширо баргузор мекунад, як беэътиноии ночиз дар нигоҳдорӣ аксар вақт боиси мушкилоти махсусан калон мегардад. Дар айни замон, вақт ва имкониятҳои таъмир хеле каманд. Аз ин рӯ, пеш аз ҳама, он чизе ки ман мехоҳам бигӯям, ин аст, ки одамоне, ки таҷрибаи касбӣ дар алафи алафӣ доранд, бояд ба нигоҳдории майсазорҳои майдонҳои варзишӣ машғул шаванд, на танҳо одамоне, ки метавонанд ин корро пас аз машқҳои оддӣ ба таври тасодуфӣ анҷом диҳанд. Ин дар нигоҳдории майсазорҳои майдонҳои варзишӣ, махсусан майдонҳои футбол, воқеан хуб нест. Мушкилоти зиёде бо майсазорҳо вуҷуд доранд, ки онҳоро тавассути машқҳои кӯтоҳмуддат ва таҷрибаи нодурусти дарозмуддат амалӣ кардан мумкин нест.
Сипас ман мухтасар дар бораи андешаҳои худ дар бораи нигоҳдорӣ сӯҳбат мекунам.
Fмайдони тӯби гӯштӣалафmнигоҳдорӣ як раванди зоҳиран содда, вале дар асл дилгиркунанда аст. Ин содда аст, зеро мисли ҳама майсазорҳо, он нақшаи пурраи нигоҳдориро талаб мекунад, аз ҷумла алафдаравӣ, нуриҳо, пошидан, обёрӣ, пармакунӣ, ғелондан, тунук кардан ва ғайра. Аммо, фарқият дар он аст, ки футбол як варзиши шадиди рақобатпазир аст. Пас аз бозӣ, майсазорро таъмир, пахш кардан, об додан ва ғайра лозим аст. Майсазор пас аз бозӣ нисбатан заиф ва ба беморӣ гирифтор аст, аз ин рӯ ба нигоҳдории он диққати бештар лозим аст. Дар мавриди нигоҳдорӣ, ман фикр мекунам, ки мо бояд ба нуктаҳои зерин диққат диҳем:
1) Пеш аз мусобиқа ба идоракунии илмӣ диққат диҳед ва сифатро беҳтар созед,
Вобаста ба вазъият ва макони макон, идоракунии алаф мувофиқи шароити маҳаллӣ мувофиқи мақсад аст. Дар идоракунии ҳаррӯзаи макон, нишондиҳандаҳои муҳими сифат, аз қабили сахтии макон ва баландии алаф, бояд назорат карда шаванд ва нуриҳо ва нигоҳубин бояд оқилона анҷом дода шаванд.
2) Ба таъмири майсазор пас аз бозӣ диққат диҳед, бахусус ҷойҳое, ки сахт поймол шудаанд.
3) Ба таъсири обу ҳаво ва иқлими макон ба нашъунамои майсазор диққат диҳед ва мувофиқи вазъият сари вақт мубориза бо ҳашарот ва касалиҳоро анҷом диҳед.
Дар ин ҷо бояд хотиррасон кард, ки пайдоиши ҳашароти зараррасон ва бемориҳо бояд дар асоси обу ҳаво ва ҳарорат пешгӯӣ карда шавад. Пешгирии барвақт ва табобати барвақт бояд анҷом дода шавад. Ин вақти санҷидани таҷриба ва қувваи парастор аст.
4) Ба муҳити хурди макон диққат диҳед ва равшании саривақтӣ, вентилятсия ё назорати шамолро таъмин намоед.
5) Қобилияти мубориза бо ҳолатҳои фавқулоддаро дошта бошад.
Дар бораи нигоҳдорӣ чизе навишта нашудааст, асосан аз он сабаб, ки ҳама бояд дар бораи чӣ гуна навиштан фикр кунанд. Дар асл, ман фикр мекунам, ки як майсазори аъло беш аз 50% аз макони сохташуда вобаста аст ва фазо барои беҳтар кардани сифати майсазор тавассути нигоҳдорӣ бояд дар ҳудуди 50% бошад. Аммо ин маънои онро надорад, ки сохтмон аз баланд бардоштани он беҳтар аст.pҳимоя муҳим аст, ҳарду баробар муҳиманд.
Дар ин лаҳза ман андешаҳои худро тақрибан баён кардам, аммо як чизи дигар ҳаст, ки мехоҳам бигӯям, яъне соҳибон, менеҷерон ва сохтмончиёни майдонҳои варзишӣ дар ин соҳа бояд ба мардуми худ ва муассисаҳои тадқиқотии худ эътимоди бештар дошта бошанд. Варзишгоҳро барои таҳқиқоти муштарак ба рӯи муассисаҳои тадқиқотӣ боз кунед. Ба ҳама чиз дар хориҷа нигоҳ накунед. Танҳо бо ин роҳ таҳқиқоти дохилӣ метавонад... майдонҳои футболзудтар такмил дода шавад ва натиҷаҳои амалии бештар ва бештар барои тақвияти воқеии қудрати футболи кишвари мо ба даст оварда шаванд.
Вақти нашр: 22 майи соли 2024